Malaria / Salmonella

Woensdag 2 februari

Malaria is een protozoa infectie overgedragen door de mug. Het is de belangrijkste parasitaire ziekte voor de mens als je weet dat 1 tot 3 miljoen mensen per jaar sterven.

Er bestaan 4 soorten malaria parasieten:

- Plasmoduim falciparum (zwaarste vorm malaria)

- Plasmoduim Vivax

- Plasmoduim Ovale

- Plasmodium Malariae

De manifestatie van malaria varieert. Niet alleen van geografie (regio tot regio en dorp tot dorp), ook van persoon tot persoon, het aantal muggebeten, broedplaatsen, de soort parasiet.

Hoe de levenscyclus van de mug in elkaar zit ga ik hier niet uiteenzetten wegens te lang en te ingewikkeld.

Wel belangrijk is dat Guinea, voornamelijk Guéckédou een hoog endemisch gebied is van malaria type Plasmodium falciparum. MSF Zwitserland heeft hier een project lopen rond malaria omdat de sterfte cijfers zo hoog zijn.

Als P. Falciparum infectie op tijd en goed aangepakt wordt dan relateert dit in een milde ziekte. Indien geen effectieve therapie op tijd gegeven wordt, kan dit de dood tot gevolg hebben.

Symptomen van acute malaria:

- een plotse opkomst van een ‘koude fase’ waarbij de patiënt begint te schudden

- een ‘hete fase’ waarbij de temperatuur stijgt tot > 40°C en patiënt rusteloos is

- uiteindelijk: een ‘zweet fase’ waarbij de temperatuur weer tot normaal keert

Voor P. Falciparum zijn deze stadiums minder voorspelbaar en de koorts kan continue zijn.

Andere symptomen zijn:

- continu erge hoofdpijn

- hoest

- zware diarree, zonder bloed

- mild geel zien

- griep symptomen, waarbij heel het lichaam spierpijn heeft

- respiratoire distress: rappe, zware ademhaling met abnormale ademhalingsritme

- anemie

- misselijk, overgeven, buikpijn

Waarom begin ik nu over Malaria?

’t Ja, ons Cathy is afgelopen week goed ziek geweest en had alles symptomen van malaria. Doordat het hier een endemisch gebied is, is dat ook het eerste waar je aan denkt. (behalve de nationale dokter)……

De symptomen begonnen zondagavond met zware hoofdpijn. Maar wie heeft er nu al eens geen hoofdpijn? Maandagochtend zware diarree, maar wie heeft dit in Afrika nu ook al eens niet? Tijdens het werk ging het niet goed, vermoeid, geen energie, warm. Maar wie is hier niet uitgeput en het is hier overdag altijd verschrikkelijk heet.

Tegen de middag was ik juist op tijd thuis voor mijn volgende diarreeaanval. Na de middag terug gaan werken en ondanks dat ik enkel wat droog brood had gegeten ben ik de hele middag niet van het toilet geraakt. Uiteindelijk besluit ik tegen 15u naar huis terug te keren. Daar blijk ik 37,8°C te hebben. Nu moet je weten dat mijn basale lichaamstemperatuur 35,4°C is en dat Cathy NOOIT koorts heeft. Dit was dus koorts voor mij.

Griet (onze verpleegster van België) op de hoogte gebracht via een berichtje. Binnen het halve uur staat ze met een malaria test aan mijn bed samen met den Carlos (heerlijk enthousiaste kerel). Als je hier koorts hebt dan is malaria het eerste waar je aan denkt. In dit halve uurtje is mijn temperatuur gestegen tot 38,5°C. Ik lig in mijn bed te krioelen van de pijn en heb alle symptomen van malaria maar toch is de malariatest negatief.

Terwijl zij hier zijn stijgt mijn temperatuur naar 39°C. Dit kan zo niet verder en ze roepen er de dokter bij. Binnen het halve uur staat ook die aan mijn bed samen met Véronique en Désiré. Alles wordt gecontroleerd. De test wordt opnieuw gedaan en ik krijg een volledige check-up van onze nationale dokter Yatara. Opnieuw is de malaria test negatief. Yatara denkt aan een voedselvergiftiging maar aangezien ik hier bijna niets eet en hetzelfde eet als iedereen hier klinkt dit toch maar raar want niemand anders is ziek.

Binnen het uur ga ik heel snel achteruit. De koorts stijgt tot 40,5°C, ik word naar de WC gedragen, ik kan niet rechtzitten of ik begin te hyperventileren, ik heb geen gevoel meer in mijn handen, het doet allemaal zo een pijn…. Dit voelt zo raar aan. Er wordt beslist om mij een infuus te steken want ik kan niets meer binnen houden en krijg een Perfusalgan (soort van dafalgan maar dan in een flacon) om de koorts naar beneden te krijgen. Daarnaast wordt er wel al gestart met de medicatie voor een voedselvergiftiging.

Griet en Evelyn koelen mij om beurten af. Er wordt naar de Zwitsers gebeld omdat die een betere en gevoeligere malaria test hebben en dit hun project is. Iedereen is ervan overtuigt dat ik malaria heb. Er wordt gebeld naar Conakry om te vragen wat de médical coördinator beslist. Dit is zo raar dat een persoon die 700 km van mij zit, beslist over mijn toestand. Mona en Dennis van de MSF Swiss komen toe. En opnieuw test ik negatief. Dennis die laborant is legt uit dat dit normaal kan zijn voor de expats. Onze antilichamen zijn zodanig laag dat het kan dat ik steeds negatief test. Désiré belt met Conakry om te beslissen of ik toch niet de malaria medicatie kan krijgen.

Ondertussen is de koorts iets gezakt tot 39,8°C maar ik ben nog steeds slecht. Mona wil me de medicatie geven. Je moet weten dat als je niets anders kan uitsluiten het echt geen kwaad kan om toch de medicatie te geven. Uiteindelijk wil ik die medicatie en wordt ze gegeven. Binnen twee uur klaart ons Cathy op. Wat een paardenmiddel. Temperatuur zakt tot 37,8°C en ik vraag om buiten wat in de koelte te mogen zitten. Désiré helpt me met opstaan en mijn infuus te dragen, hij perst zelfs verse appelsientjes die hij speciaal had gekocht. Ik ben hier door iedereen zo lief verzorgd. Het doet deugd om buiten in de friste te kunnen zitten en wat te lachen. Misschien had ik wel te vlug geroepen want binnen het half uurtje zit ons Cathy weer op het toilet en ook de koorts stijgt weer. Dit zou een normaal teken zijn van malaria. Het is nu vooral belangrijk dat ik met ibuprofen mijn koorts zo laag mogelijk houdt.

Er wordt beslist dat ik bij Griet in de kamer slaap en die controleert mij de hele nacht elke twee uur. Indien ik binnen de dag niet beter ben word ik naar Conakry verhuisd. Dit dik tegen mijn zin want daar zal ik alleen maar psychologisch achteruit gaan. Tijdens de nacht daalt mijn temperatuur tot 36,8°C en mag mijn infuus er uit. Bij de ochtend geraak ik opnieuw niet van het toilet, ik beslis om naast mijn andere medicatie toch maar een immodium te nemen en terug in mijn bed te kruipen om te rusten. Dit wordt me niet echt gegund (goed bedoeld e) want na 2u staat Griet aan mijn deur om me opnieuw te controleren. De misselijkheid is beter en ik heb geen diarree meer. Na een half uurtje komt Désiré met een persoon van het labo om opnieuw bloed te nemen. Ze willen via een prikdruppel onder de microscoop kijken of ik nu malaria heb of niet. Dit is belangrijk om te weten of ik de medicatie verder moet nemen. Gisteren kon dit niet meer gebeuren omdat het labo al gesloten was. Tegen de middag ben ik echt al stukken beter, krijg zelfs wat droog brood binnen. In de late namiddag krijg ik het resultaat van het labo: toch geen malaria maar Salmonella. Dit is zo vreemd want ik heb alles gewoon hetzelfde gegeten als de anderen. Echt bizar. Goed dat ik al begonnen was met de medicatie voor Salmonella, Yatara had dus gelijk.

Ondertussen zijn we twee dagen verder en voelt Cathy zich al stukken beter. Ik heb er wel niet goed aan gedaan met immodium te nemen. Dit stopt de stoelgang waardoor de Salmonella langer in het lichaam blijft maar we houden het goed in de gaten en verzorgen ons zo goed mogelijk. Beetje bij beetje krijg ik terug zin in eten en ik drink vooral veel e.

Voila dat was weer eventjes een verhaaltje tussendoor.

Hopelijk kan ik vlug weer aan het werk want er ligt nog veel te wachten en heb er weer zin in om erin te springen.

Doei lieverds allemaal